خاطرات یک دیوانه

http://crazypoet.blogfa.com

شاید از ما گذشته است آن همه !

مگر میشود در نهایت ِ هرچه هست گم شد و صبور !

انسانی مگر بیاید دوباره ! زاده شود شاید یکباره !

اذان میگوید ! پیرمرد ِ شانه فروش ِ محله !

ماتحت میگرداند ! میرقصد شاید در خیابان !

هوویمان شده است این همه رنگ ! این همه رنگارنگ ! این بوقلمون ِ بی رنگ!!!!!!

.....

خواهم آمد بنده !

و درختی خواهم کاشت ! بی بر !

دگرباره درخت ِ دگری !

خواهم آمد بنده !

سوسک خواهم کرد ! هرچه رنگ ! هرچه زنگ !

                              هرچه بود ! هرچه سود !

.....

هیچیک سخن نگفتند !

نه میزبان ! نه مهمان ! و نه گلهای ِ داوودی !!!!!!

دیشب شعری عاشقانه سرودم !!!!

ناتوان از نوشتن و بی امید به خاطر ِ خرابم سپردمش !!

گمش کرد امروز ! حیف شد ٬! مثل خودم !!!

...

این روزها احساس ِ اتول ِ بی فرمان را دارم در سرازیری ِ زندگی !!

نمیدانم من   !در رودخانه ای خروشان در قایقی بی پارو !

آب می بَرَدَم ! یا من آنهمه آب را !

از این دور صدای آبشار را میشنوم ! آبشار ِ غم ! شاید ! غم شار !!!

.......

دور افتاده ام ! در ازلت ! کسی حتی صدایم را نمیشنود !

میگویم : شما در دومید ؟ میگوید : شاید !!!!

میدانم ! میدانم ! هیچ نمی فهمید !! من هم !!!!!!!!!!!!

.......

شروع میکنم !

مادر هنوز در غربت ِ حضورش ایستاده است !

دورم من ! از همه ! تو ! مادر ! آیدا ! حتی ! خودم !

ولی پدر کماکان در جای خود ایستاده است بر روی ِ سینه ام !!!!!!!!!!!!!!

شاخ شده است !!!!!!!!!!!!!!!!!!

انگار عسل در ماتحتم ریخته اند ! چسبیده ام به زمین !

عزراییل هم در این ایام سرش شلوغ است و پی ِ بازی با ما نیست !!!!!!!

حوصله ی بوق زدن هم ندارد !

پدر عیدی داد به من یک پرتقال ! من هم عیدی به پدر ؛ دادم  !!!!

..........

(( دایی جان ناپلئون را دیدم ! مبسوط حالی بردیم !! باز !!!!! ))

..........

یکی بیاید مرا از دست خودم نجات دهد !!!! من دارم خودم را پاره میکنم آخر !!!!!!!!!!!!!!

بوق !

باز هم ! بوق !

.....

انگار اصلا جفت در ذات ما نیست !

حال نوشتم ندارم !

دل چرکینم !

نوروز مبارک  !

و دیگر هرگز ندیدشان !

ای کاش میشد خوابید و در طلوع دیگر دوباره متولد شد ، گویی که دیروزی نبوده است از ابتدا !

ای کاش میشد بدون ِ دغدغه عاشق شد ، زیست ، آنگاه مرد !

ای کاش میشد این سکوت ِ سرد ِ لعنتی را با دیگران قسمت کرد تا کمتر آزار دید !

ای کاش میشد دلها کمتر عاشق میشد و بیشتر منتظر میماند !

ای کاش میشد تمامی آه های بلند را به گاه های کوتاه مبدل کرد !

ای کاش میشد راه ِ رفته را برگشت ، و راه ِ نرفتد را هیچ گاه نرفت !!

ای کاش میشد تمام ِ نبودها را به بودن تبدیل کرد و تمام ِ نداشتن ها را داشت !!

ای کاش میشد .... !!!!

...............

دیشب در جنابت با ابرها بودم !!! جماعی کردیم تا صبح ! جایتان خالی !!!!!!!!!!!!

...............

هیچ فکر کردی ؟۱ چرا توی ِ هیچ زمینه ی هنری ۱ چهره ی نو و جوون نداریم؟

موسیقی : شجریان ! ناظری ! شهناز ! کلهر ! کامکارها ! ...

سینما : پرستویی ، انتظامی ، مرحوم خسرو ، علی حاتمی ، نصیریان ، ....

نقاشی : فرشچیان ، شکیبا ، ...

....

چرا ؟ هههه ! من میدونم ! نمیگم تا اینقدر فکر کنی تا تو هم مثل من شی !!!!!!!

...........................

اینروزها اسپند سوری است !

قبلا ها یک روز بود ! ولی حالا یک ماه است !

مادر میگوید : عزیزم ! نرو بیرون ! ترقه میزنن تو سرت !!!!

پدر : بزار بره ! شاید مرد !!!!

گفتم : ما را کشتند پدر ! یادت نیست ! همین حوالی انقلاب بود ! کشتند !

خوشا بحالش !

و این چنبره ی چتر ِ چینی چه وقت راه ِ هزاران ساله ی عشق را بر سر و رویمان سد کرد ؟

و چگونه هیچ نفهمیدیم از هیچ خیس نشدن های مدام مان از عشق ! از ایمان !!

و چرا ژنده ی پر نگین ِ حکومت ! دیبای ِ انقلابمان را پوشاند ؟

و چرا عشق را کشتیم ؟! زندان کردیم ؟! شکنجه ؟!

و سر ِ هر منبر دینمان را به تاراج نهادند ! و چگونه هیچ نگفتیم ؟!

و کِی این کاکتوس در لای پاهایم رویید ؟!!! و همه را گزید ؟! و چرا من در گزندش نیستم ؟!!!!

مهم نیست !

اصلا مهم نیست کارمان چه اندازه ضعیف است !

مهم ارائه ی مفهوم هدف از دیدگاه ِ ماست !!!

هیچ شده دماغتو بچسبونی به آسفالت و راه بری ؟

هیچ شده از بیرون یه نگاه کوچولو به خودت کنی؟

هیچ شده از بعد از کلی راه رفتن برسی خونه و زنجیر بشی به نرده های ِ سرد ِ ایوون !

هیچ شده گشنه باشی و به غذا فکر نکنی ؟! تشنه باشی و به آب !

هیچ شده خوشحال باشی و یهو همه ی بدبختیات یادت نیاد !

هیچ شده روز ِ تولدتو توی مترو داد بزنی ؟!

هیچ نشده ! میدونم ! نشده !

........................................

دیروز دیشب شده بود وقتی رسیدم !

پدرم دید ! داد زد : کجا بودی مادر ق....   !!

گفتم : رفته بودم به مهمانی ِ خدا ! آخر جشن گرفته بود برای من !

گفت : منم برات هدیه دارم ! بیا بالا !

ایوان را پیمودم ! رسیدم ! به لانه اش !

بوی توتون ِ مانده ! ماهی گندیده ! گلابی !!!

میگوید : بشین !

منقل ِ گل انداخته را پیش میکشد ! فوتی میکند مبسوط ! گرم میکند وافور را !

و من ! خیس از خستگی ِ این همه سال ! پیاپی پک میزنم به فیلتر ِ سیگار !

مینالد : تو کی میخوای دست از این خراب کاری هات برداری !

چرا من و اینقدر اذیت میکنی ؟!

میگویم : نخ به طناف میره ! سوزن به جوالدوز !!!!!!

باز میکند دریچه ی کله اش را !

بوی لجن میدهد ! یاد ِ در ِ روسپی خانه ی اشرف چادری می افتم !

کمربند ! زنجیر !

و من ! مات در ایوان !

دیگر مادر هم نیست ! بیاید ! بنشیند کنارم در سرما ! پتوی سربازی ام را رویم بکشد شاید !

و من گرم از پتو یا مهر ! نمیدانم ! بخوابم !

و برود ! با عجز و زجر ! کلید را بستاند از آن دیو ! باز کند این زنجیر ِ زمخت ِ زندگی را !

گفتم : مادر ! تو چگونه شبها با آن دیو در زیر یک لحاف میخوابی ؟!

لبش را گزید ! آیدا هم !

و چه لبهایی داشت ! سرخ ! مثل پرتقال ِ خونی !

و مگر میشود فراموش کرد !

و چقدر تقلا کردم من ! وقتی به فواره ی حوض یخ بسته زنجیر بودم در آب !

و او شعله ور بود ! و چه گرمایی داشت !

و تا شب ! بوی کباب از خانه مان نرفت !

و مگر شکم پرستی اولین گناه ِ مذهب ِ من نبود ؟!

و چرا مبدل به بزرگترین ِ لذات ِ وجود ِ من گردید ؟!

و کدامین سد ِ ثقیل ، رودخانه ی خروشان ِ وجودم را به گندابی مرداب گونه  واگردانید ؟!

و چرا شهوت در تمامی لحظه لحظه ی عمرم از من به دور نیست ؟!

و مگر من ، خلاصه در تن ِ تودرتوی ِ تنهایم شده ام ؟!

و آن تراوش ِ تلخ ِ افکارم کو ؟

و کدامین دزد ِ دانا به گنجینه ی قلبم زد !؟

و کودکیم را با تمام هستی از من ربود !

و چطور این احساس زشت و کپک زده را باخود نبرد ؟!

و چرا هیچ کس جلویش ! جلویم ! جلویمان را نگرفت ؟!

و مرا رها کردند در من !

و کِی ، حد ِ جاده ، حریم جنگل را کرم گونه خورد و نادیده گرفت ؟!

و چرا یادمان نیست دیگر ، پیوندمان را با

گیاه ، گل ، حیوان ، عشق ، هوا ، نور ، بشر !!!

و چگونه همه را از یاد برده ام !!

و چرا چشمان ِ به زیر افکنده ام هیچ نمیبینند !

جز آلتم ! آلاتمان ! عوامل ِ لذت !

و مگر عشق نبود در زیر باران رفتن ! بدون چتر ؟!

و که بود که گفت : چشمها را باید شست !                   جور ِ دیگر باید دید !            ؟

و چرا ما شستیم ! و چگونه نپرسیدیم با چه ؟!

با سیاه آبی فاضل ! گندابی پلشت و زشت !

و جور ِ دیگر دیدم سهراب جان ! جور ِ ناجور !!!!!

بسیار هم نظاره گر بودیم ! ولی این بود ؟

انتهای ِ نصیحت ِ تلخ ِ تو ؟!

<<  اشکی نیست ! آهی نیست !

مینشینم لب جوی ! من نمی بینم دیگر !                                گذر ِ عمرم را !

من فقط میبینم ! تک و توکی بی چیز !

من فقط میبینم ! نیم سیگاری خامُش ! ماتیک وار !

که مرا بُرد در امواج خیال !

و در این ویل ِ وجود ! میگردم ! میگریم !

عشق کجاست ؟!

نور فُرقانی چند؟!!!!

تو بیا ! باز بیا ! که در اینجا همه ارباب ِ زمین اند و  هوا ! نه دگر ابری ست !!!

هر روز آفتابی ! آفتابی سوزان ! که به مامیگوید :

                                             " چه اگر باشید خوب ! جهنم اینجاست " >>

                                                                                                                       " A.M "

باز میگردم به خود !

شاید راست گفت !

شاید !

..................................

اینروزهایی که گذشت و من هیچ نبودم از خودم !

تنها به بیابان میروم و باز نمیگردانم جان ِ خسته ام را !

من نمیدانم ! هیچ :

از ادب ! حیا ! نان ! عشق ! درد !

...................................

دیروز در اتوبان بودم باز ! میگردم ! میچرخم به دور ِ خود !

..................................

راستی : اگر ما نگردیم به دور خود ! زمین هنوز چرخشی دارد !؟!

..................................

هفده ساعت دیگر میآیم به زمین ! از نزد شیطان ِ رجیم !

کاش مادرم آبستنم نبود !

.................................

امشب دکتر میروم باز ! قرص هایم را شروع میکنم دوباره !

..................................

گفتم : پدر ! مرا بزن قدری !

گفت چرا ؟! گفتم : آخر احساس عقلا را دارم ! هیچ نمیخواهم مثل تو باشم !

پیرزنی دیدم مجروح از جرح زمانه ! به آیینه نگریستم من باز !

................................

میدانم ! هیچ نمیدانم از ادبیات این ملک را !

دیشب ابوالقاسم را دیدم در خواب !

فحش مادر میداد ! به من !!!!!!

گفت :            ریدی در ادبیات ِ این ملک کهن                   که من زنده کرده بودمش با تهمتن !!!!

گفتم :            تو هم گر کنون بودی  کراکی بودی            اگر هم نبودی چو من شاکی بودی !!!!!

..............................

بخواب میروم ! نکند من خوابم ! نکند همه در خوابیم و خواب میبینیم !

نکند بیدار شویم ! که آنوقت هم نمیدانی در خواب بیداریم یا بیدار !!!

.............................

خرابم من ! خراب ! جرمی ندارم پس تکفیرم نکن دیوانه !

............................

بوق مثل قدیمها  !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!